BRUCE LEE, ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΥ

Ένα ονοματεπώνυμο απόλυτα και καθοριστικά συνδεδεμένο με τον κόσμο των πολεμικών τεχνών, μέσα από τη φιλμογραφία και το Jeet Kune Do.
Γεννήθηκε στις 27/11/1940 και έφυγε με ...μυστηριώδη τρόπο από τη ζωή σε ηλικία 33 ετών στις 20/7/1973. Στις ταινίες του αποτυπώνεται η ξεχωριστή δυναμική του κούνγκ φου.
Αυτός ο παράξενος χορός του σώματος που μάχεται σε απόλυτη ισορροπία με την ψυχή.
Οι δύσκολες εποχές πέρασαν, τότε που οι παραγωγές ταινιών κούνγκ φου ήταν συνώνυμες με το φτηνό και το ασήμαντο όσον αφορά τα φίλμμ αλλά και το κοινό που τα παρακολουθούσε.
Οι εποχές που αδιαφορώντας για τα στύλ μάχης που αναδείκνυε κάθε ταινία, επικρατούσε η ονομασία ταινίες καράτε. Μετά ήρθε ήρθε η ώρα των παιδοβούβαλων τύπου Βαν Ντάμ, των πιό αργών κι απ΄το ριπλέι και κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι μέχρι ο Ταραντίνο να αποδώσει τις πρέπουσες τιμές και οι σύγχρονοι Κινέζοι σκηνοθέτες να μας μαγέψουν με τις εξαίρετες τους "χορογραφίες". Το βλέμμα του δράκου όμως δεν θα ξεχαστεί ποτέ.

ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ

• 971 The Big Boss Fists of Fury



• 1972 Fist of Fury The Chinese Connection



• 1972 Way of the Dragon Return of the Dragon



• 1973 Enter the Dragon



• 1979 Game of Death (ενώθηκε με μερικές σκηνές που παίχτηκαν λίγο πριν το θάνατό του).

Η επιλογή του αντιπαθητικού Τσάκ Νόρις μόνο τυχαία δεν είναι

DASHO KURTI

Έρημα χωριά

Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης
Μουσική: Dasho Kurti


Έρημα χωριά
μέσ' το τραίνο για τα σύνορα
άνοιξη βαριά στης καρδιάς τη ζυγαριά
άγνωστα πουλιά μέσ' τα φύλλα που θροίζουν
και σε τόπους που μυρίζουνε βροχές, άγριες βροχές
μυρίζουνε βροχές, άγριες βροχές.

Έρημα χωριά
σαν το δάκρυ μου που κράτησα
σαν τα μάτια σου π' αγάπησα
και τα παίρνω μακριά σαν τα έρημα χωριά
σαν τα έρημα χωριά.

Έρημα χωριά
λίγο έξω απ' τα σύνορα
βλέμματα θεριά, άλλου κόσμου μαχαιριά
άλλου κόσμου η μαχαιριά.

Τώρα νοσταλγώ
τα φιλιά που δε μετρήσαμε
τα τραγούδια π' αγαπήσαμε
και τα παίρνω μακριά σαν τα έρημα χωριά
σαν τα έρημα χωριά.

O Dasho Kurti είναι ένας ιδιαίτερος μουσικός από την Αλβανία με εξαιρετικές επιδόσεις στη σύνθεση, ενώ εκτελεστικά στο ακορντεόν, αποτελεί μαζί με τον Ηρακλή Βαβάτσικα το κορυφαίο δίδυμο στην Ελλάδα. Τα πρώτα χρόνια του Dasho ήταν εξαιρετικά δύσκολα όπως για κάθε μετανάστη, έφτασε πολύ κοντά στο σημείο να εγκαταλείψει τη μουσική για λόγους βιοπορισμού, κατάφερε όμως να τα βγάλει πέρα με το πείσμα του και τη βοήθεια των φίλων του για τους οποίους εξακολουθεί να παίζει όποτε βρίσκει χρόνο, από το βεβαρυμένο πλέον επαγγελματικό του πρόγραμμα, στις ταβέρνες της Καισαριανής.
Στον Dasho χρωστάω εδώ και δέκα χρόνια γνωριμίας , τη διαμόρφωση πολύ ευρύτερων αντιλήψεων γύρω από τη μουσική και την οριστική κατάργηση κάποιων στεγανών στο μυαλό μου σε σχέση με τα παραδοσιακά ακούσματα ή τα...έθνικ όπως κάποιοι τα αποκαλούν για να ξορκίσουν άγνωστο τι.
Ο Dasho ανήκει πλέον στην κατηγορία των μεταναστών που είναι επιθυμητοί.
Εξαιρέσεις, χρήσιμες για κάποιους, σε κατηγοριοποιήσεις και άλλοθι για στάσεις ζωής που στοιχίζονται ή πραγματοποιούν μεταλλάξεις βασισμένες στο φόβο, το συμφέρον ή τις επιδέξιες κατασκευές του καθεστώτος και των Μέσων (του).
Μόλις χθές παρακολουθούσα στο MEGA την προσπάθεια του παρουσιαστή στο κεντρικό δελτίο, να παρασύρει (ευτυχώς μάταια) καθηγητή επιδημιολογίας, στην άποψη ότι ο ιός της νέας γρίπης έχει περισσότερες πιθανότητες επικίνδυνης μετάλλαξης σε χώρες του τρίτου
κόσμου από όπου προέρχεται και ο μεγαλύτερος αριθμός μεταναστών στην Ελλάδα!!!
Εξαιρέσεις και κανόνες, συλλογικές ψευδαισθήσεις που χαιδεύουν τ΄αυτιά, αναφορές για τα υποτιθέμενα ασφαλή κι ακριβοδίκαια κριτήρια του "μέσου όρου" των πολιτών.
Αφήνω στον Dasho το μόνο επιτρεπόμενο από το blog χαίδεμα αυτιών κι όσο για τα υπόλοιπα
καμμία χαλάρωση. Το επερχόμενο φθινόπωρο έχουμε να δούμε πολλά και σημαντικά, με ή χωρίς παραμορφωτικούς φακούς.

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΤΕΡΑΤΑ

Για το πόστ αυτό αφορμή στάθηκε η επικοινωνία μου τις τελευταίες μέρες μέσα από σχόλια και mail με τη Roadartist. Η αλήθεια είναι ότι λατρεύω όλες τις ταινίες με τέρατα, μεταλλαγμένα καλαμάρια, υπερμεγέθη χταπόδια και φυσικά αιμοδιψείς καρχαρίες.

Την ώρα που όλος ο κόσμος βρίσκει διέξοδο στη ζέστη και την εργασιακή βαρεμάρα, κοιτώντας βιντεάκια με παραλίες στο διαδίκτυο, εγώ συνηθίζω να ξαναβλέπω σκηνές από αγαπημένες ταινίες, όπως αυτές που περιέγραψα παραπάνω.
Ανεξάρτητα από εποχή και κλίμα, υπάρχει η διαχρονική φαντασίωση μου στην Ερμού στο Σύνταγμα τα μεσημέρια του Σαββάτου όταν η κίνηση στα μαγαζιά είναι στο φόρτε της.
Σκέφτομαι τότε, τι ωραία που θα ήταν αν πίσω από τις πολυόροφες κατασκευές, εμφανιζόταν ξαφνικά το λατρεμένο κεφάλι του Κίνγκ Κόνγκ.
Εντάξει, κανείς δεν είναι τέλειος.

ΤΑ ΜΠΛΟΓΚΣ ΤΙ; ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΩ ΚΙ ΟΡΚΟ...

Η γνωμοδότηση του απερχόμενου εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Σανιδά για την επικοινωνία που αφορά το διαδίκτυο, ότι δηλαδή δεν καλύπτεται από το άρθρο 19 του συντάγματος που διασφαλίζει το απόρρητο των επικοινωνιών ήταν μόνο η αρχή, ένας αξιόπιστος τρόπος να συνδεθούν οι δικτυακές δραστηριότητες με την "καταπολέμηση του εγκλήματος", απόλυτης προτεραιότητας εδώ και αρκετό καιρό για τους διαχειριστές της εξουσίας και τα μμε.
Ταυτόχρονα ήταν και μία καλή ευκαιρία να αποτυπωθεί το εύρος των αντιδράσεων για ένα μέτρο που πέρα από κάθε αμφιβολία στρέφεται κατά των ατομικών ελευθεριών.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι η ελληνική κοινωνία επαναδιαμορφώνεται με βάση την περιβόητη πολιτική ατζέντα Καρατζαφέρη. Πολύ βολική άποψη αυτή για κάποιους.
Βολική, κυρίως γιατί αποκρύπτει ότι εν μέσω κρίσης, αυτή είναι η ατζέντα του συνόλου του επιχειρηματικού κόσμου, των μμε που έχουν στην ιδιοκτησία τους και των κομμάτων εξουσίας
που σπεύδουν να υιοθετήσουν τις θέσεις των αφεντικών τους.

Μετά λοιπόν από τη γνωμοδότηση-γκάλοπ του Σανιδά, ώρα για δράση με πρώτο αποδέκτη το Athens Indymedia.Προφανώς έπεται συνέχεια.

Το ποιές θα είναι οι αντιδράσεις των χρηστών του διαδικτύου και ιδιαίτερα των μπλόγκερς στις παραπάνω επιθέσεις που γίνονται μέσω της άρσης του απορρήτου και της απόπειρας να φιμωθούν συγκεκριμένοι δικτυακοί τόποι, είναι αναμφίβολα σημαντικό ζήτημα.

Ο χώρος των μπλόγκς είναι τεράστιος, πολύχρωμος και αντιφατικός κι αυτό είναι δεδομένο τόσο ως πραγματικότητα, όσο και ως σε πολλές περιπτώσεις προτέρημα.
Ακόμα όμως και στο πιό "κοντινό" κομμάτι του, παρατηρείται το τελευταίο διάστημα μία αδιαφορία ως προς τα κοινωνικά δρώμενα ή και μία διολίσθηση σε θέσεις καθεστωτικές.
Υπάρχει ακόμα το σχεδόν διαχρονικό παράπονο από φίλους μπλόγκερς με σταθερά μεγάλη επισκεψιμότητα, ότι τα σχόλια περιορίζονται καμμιά φορά και στο 1/4 του συνηθισμένου αριθμού όταν οι αναρτήσεις θίγουν κοινωνικά και "δυσάρεστα" θέματα.
Από την άλλη βέβαια υπάρχει μία σαφώς καταγεγραμμένη δυναμική που έχει αποτυπωθεί και μέσα από σημαντικές πρωτοβουλίες. Ίδωμεν.

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ

Οι επιλογές του δεν ήταν πάντα οι καλύτερες σε σχέση με το ταλέντο που διέθετε κι ο τίτλος του αντι-στάρ που τον συνόδευε ήταν αλήθεια όσο αλήθεια είναι οτιδήποτε συμβαίνει μέσα στα όρια του Hollywood. Ο Μάρλον Μπράντο ήταν όμως ηθοποιός.
Το απόλυτο ένστικτο υποκριτικής ήταν προσαρμοσμένο στα δεδομένα που απαιτουσε η ερμηνεία των ρόλων, μύθος που δεν κατασκευάστηκε γι΄ αυτό και άντεξε στο χρόνο.


ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ

• το κορμί μου σου ανήκει 1950
  
• Λεωφορείον ο Πόθος 1951
  
• Viva Zapata! 1952
  
• Ιούλιος Καίσαρ 1953
  
• Ο Ατίθασος 1954
  
• Το Λιμάνι της Αγωνίας 1954
  
• Ντεζιρέ 1954
  
• Μάγκες και κούκλες 1955
  
• Αυγουστιάτικο φεγγάρι 1956
  
• Σαγιονάρα 1957
  
• Ο χορός των καταραμένων 1958
  
• Ο φυγάς 1959
  
• Η εκδίκηση είναι δική μου 1961
  
• Η ανταρσία του ΜΠΆΟΥΝΤΥ 1962
  
• η καταδίωξη 1966
  
• Η κόμισσα από το Χόνγκ Κόνγκ 1967
  
• Ανταύγες σε χρυσά μάτια 1967
  
• Ο άνθρωπος της Νύχτας 1972
  
• Ο Νονός 1972
  
• Το Τελευταίο Τανγκό στο Παρίσι 1972
  
• Οι φυγάδες του Μισούρι 1976
  
• Σούπερμαν 1978
  
• Αποκάλυψη Τώρα 1979
  
• Η μυστική φόρμουλα 1980
  
• Μιά σκληρή λευκή εποχή 1989
  
• Ο Αρχάριος 1990
  
• Christopher Colombus:The Discovery 1992
  
• Nτόν Χουάν Ντε Μάρκο 1995
  
• Το νησί του δρ. Μορώ 1996
  
• Ο Γενναίος 1997
  
• The Score 2001