Δευτέρα 24 Αυγούστου 2009

ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ, ΠΟΛΗ, ΘΑΝΑΤΟΣ

Δεν πρόκειται φυσικά για αναφορά στον Ρ.Β.Φασμπίντερ, αλλά για την αποτύπωση κάποιων αναπόφευκτων συνειρμών.



Δευτέρα 3 Αυγούστου 2009

ΤΟΥ ΜΠΙ ΚΟΝΤΙΝΙΟΥΝΤ. . .


Τελευταία εβδομάδα και μετά επιτέλους διακοπές. Καλά θα περάσουμε, εξίσου καλά να περάσετε όλοι όπου κι αν είσαστε.


Τετάρτη 29 Ιουλίου 2009

Μάρεϋ Μπούκτσιν


Ο Μαρεϋ Μπούκτσιν γεννήθηκε το 1921 στη Νέα Υόρκη από γονείς μετανάστες και από πολύ μικρός οργανώθηκε στην νεολαία του κομμουνιστικού κόμματος.
Το 1939 θα διαγραφεί από αυτή λόγω "αναρχοτροτσκιστικών αποκλίσεων."
Είχε προηγηθεί μιά αποτυχημένη εξαιτίας του νεαρού της ηλικίας του, απόπειρα κατάταξης του ως εθελοντής στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο. Δούλεψε σαν εργάτης στη βιομηχανία αυτοκινήτων και μετά από ένα σύντομο πέρασμα του από τον τροτσκισμό, ασπάσθηκε ελευθεριακές κι αντιεξουσιαστικές ιδέες.
Στη συνέχεια ο Μπούκτσιν αρχίζει να δημοσιεύει τις μελέτες του και να διδάσκει στα ελεύθερα πανεπιστήμια της Νέας Υόρκης μέχρι που βρίσκει θέση τακτικού καθηγητή στο Νιού Τζέρσεϋ ενώ γίνεται συνιδρυτής του Ινστιτούτου Κοινωνικής Οικολογίας στο Βερμόντ.
Υπήρξε δραστήριος και πολυγραφότατος ως το θάνατο του στις 30/07/2006 παρά τα πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε (σκλήρυνση κατά πλάκας)

Ο Μπούκτσιν ονόμασε το σύνολο του θεωρητικού του έργου, κοινωνική οικολογία και δίκαια θεωρείται μαζί με τον Γκόρζ καθοριστικός στο να αποκτήσουν οι οικολογικές αντιλήψεις πολιτική υπόσταση. Όλα αυτά βέβαια σε ιδιαίτερα δύσκολες εποχές για τις παραπάνω θεωρίες που αντιμετωπίζονταν εχθρικά από τους απολογητές της αναπτυξιακής φρενίτιδας της απόλυτα κοινής δηλαδή παραμέτρου ανάμεσα στον φιλευθερισμό και τον μαρξισμό.
Για τον Μπούκτσιν και σε αντίθεση με τον Μάρξ, η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο προηγείται της εκμετάλλευσης της φύσης από τον άνθρωπο, επομένως η ιεραρχική δομή της κοινωνίας είναι υπεύθυνη και για τα οικολογικά προβλήματα.
Αυτή η άποψη σε συνδυασμό με τον "ελευθεριακό κοινοτισμό" , αποτελεί τις βάσεις των αντιλήψεων που διατυπώνει ο Μπούκτσιν σε όλη τη διάρκεια της ζωής του, τόσο για την κοινωνική οργάνωση, όσο και για τους τρόπους συγκρότησης των υποκειμένων που θα πραγματοποιήσουν τις αλλαγές.

«Η αντίληψη ότι ο άνθρωπος πρέπει να κυριαρχήσει στη φύση εμφανίζεται κατ' ευθείαν από την κυριαρχία του ανθρώπου στον άνθρωπο. Η πατριαρχική οικογένεια φύτεψε τους σπόρους της κυριαρχίας στις πυρηνικές σχέσεις της ανθρωπότητας. Ο κλασικός διαχωρισμός-διχασμός στην αρχαιότητα μεταξύ ιδεατού κόσμου και πραγματικότητας, μεταξύ πνεύματος και εργασίας την έθρεψε. Και η ενάντια στη φύση προκατάληψη του Χριστιανισμού βοήθησε στην ανάπτυξή της. Αλλά δεν ήταν παρά όταν διαλύθηκαν οι οργανικές κοινοτικές σχέσεις (φεουδαλικές ή αγροτικές στη μορφή) και αντικαταστάθηκαν από τις σχέσεις της αγοράς, που ο ίδιος ο πλανήτης κατάντησε πλουτοπαραγωγική πηγή για εκμετάλλευση. Αυτή η προαιώνια τάση βρίσκει την πιο οξυμμένη της ανάπτυξη στον σύγχρονο καπιταλισμό».


Έχουν εκδοθεί στα ελληνικά

  • Άκου Μαρξιστή, εκδ. Διεθνής Βιβλιοθήκη, Αθήνα, 1975
  • Αυθορμητισμός και Οργάνωση, εκδ. Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα, 1976
  • Η οικολογία και η επαναστατική σκέψη, εκδ. Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα, 1977
  • Ιεραρχία και κυριαρχία, εκδ. Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα, 1977
  • Η οικολογία της ελευθερίας, εκδ. Διεθνής Βιβλιοθήκη, Αθήνα, 1978
  • Επιθυμία και ανάγκη στο επαναστατικό κίνημα, εκδ. Διεθνής Βιβλιοθήκη, Αθήνα, 1978
  • Προς μιαν απελευθερωτική τεχνολογία, εκδ. Διεθνής Βιβλιοθήκη, 1979
  • Η ριζοσπαστικοποίηση της φύσης, εκδ. Ελεύθερος Τύπος, 1985
  • Ο Μαρξισμός σαν αστική κοινωνιολογία, εκδ. Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα, 1987
  • Τι είναι κοινωνική οικολογία, εκδ. Βιβλιοπέλαγος, Αθήνα, 1992
  • Ξαναφτιάχνοντας την κοινωνία, εκδ. Εξάντας, Αθήνα, 1993
  • Η σύγχρονη οικολογική κρίση, εκδ. Βιβλιοπέλαγος, 1993
  • Προς μια οικολογική κοινωνία, εκδ. Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη, 1994
  • Η ισπανική επανάσταση του 1936, εκδ. Ελεύθερος Τύπος, 1995
  • Τα όρια της πόλης, εκδ. Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη, 1996
  • Ο μύθος του υπερπληθυσμού, εκδ. Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα, 1997
  • Ιστορία, πολιτισμός και πρόοδος, εκδ. Ισνάφι, 2005
  • Κοινωνικός ή Lifestyle Αναρχισμός: Ένα Αγεφύρωτο Χάσμα, εκδ. Ισνάφι, 2005
  • Το πρόταγμα του Κομμουναλισμού, εκδ. Αλεξάνδρεια, 2006

Δευτέρα 27 Ιουλίου 2009

RUMBA


Εδώ και πολλά χρόνια κάθε φορά που δέχομαι μιά πρόταση από φίλους για να δούμε κάποια κωμωδία στο σινεμά, προσπαθώ να κερδίσω χρόνο, να κάνω μιά στοιχειώδη έρευνα καθώς δεν είναι λίγες οι φορές που τέτοιες προτάσεις που αφορούν το δυσκολότερο κινηματογραφικό είδος, καταλήγουν σε ένα χαμένο βράδυ.
Κάτι τέτοιο δεν συνέβη το περασμένο Σάββατο βλέπωντας τη Rumba, μία ταινία που χωρίς να επαγγέλεται επίσημα την κωμωδία, πολύχρωμη, με έμφαση περισσότερο στην κίνηση παρά στους διαλόγους και με έντονες αναφορές σε συγκεκριμένες τεχνοτροπίες του βωβού σινεμά, καταφέρνει να δημιουργεί πολλές φορές αβίαστο γέλιο.


Η τραγελαφική ατμόσφαιρα διατηρείται ως το τέλος, οι ερμηνείες είναι, όπως πρέπει να είναι χωρίς ανούσιες υπερβολές, η μουσική εξαιρετική.
Μαύρη κωμωδία, μιά πολύ καλή ταινία με στοιχειώδη εφέ και χαμηλό προυπολογισμό χωρίς
καταστροφές και παραλλαγές χιλιοειπωμένων διαλόγων.


Πέμπτη 23 Ιουλίου 2009

ΣΤΕΓΑΝΟ-ΠΟΙΗΣΗ



ΕΥΦΛΕΚΤΗ Η ΑΠΟΣΤΑΣΗ


Ἀσυγχώρητη ἀπροσεξία
νὰ μοῦ στείλεις ἐπὶ χάρτου ἐφημερίδας
ὁλοσέλιδή τη φωτογραφία σου
μὲ ἀναμμένο τὸ τσιγάρο της.


Ἂν ἔπιανε φωτιὰ ἡ παραλαβή;
Ποιὰ πυροσβεστικὴ
ψυχραιμία εἰς μάτην θὰ καλοῦσα
σὲ ποιὸ διανυκτερεῦον ἔγκαυμα
θὰ ἔτρεχα ἀνήμπορο ἐγὼ χαρτὶ καμένο
σὲ ποιὰν ἐξαντλημένη θεραπεία


σὲ ποιὰν ἀποζημίωση μετά.
Ἀσφάλεια ἀναθρώσκοντος καπνοῦ
δὲν ἔχω κάνει.


Κική Δημουλά




Δεν είναι μόνο οι φωτογραφίες με τα αναμμένα τσιγάρα επικίνδυνες, καλή διάθεση να υπάρχει και η φωτιά ανάβει με ένα ποίημα, μιά αφιέρωση. Η έκταση της φωτιάς, αντανακλά διαθέσεις και απόψεις.


Ο Μισέλ Φουκώ στο βιβλίο του: Η μικροφυσική της εξουσίας, αναφέρει ότι η αποτελεσματική άσκηση της εξουσίας στην εποχή μας, έχει καταστήσει μάλλον ξεπερασμένη την καταστολή και τις εξόφθαλμες πολιτικές απαγορεύσεων. Η αποτελεσματική άσκηση της εξουσίας σήμερα συνίσταται στην καθοδήγηση των διαγωγών και τη διευθέτηση της πιθανότητας.






Και η απόσταση είναι εύφλεκτη κι έτσι παραμένει.


Για όσους την ανακάλυψαν


Για όσους τη συντηρούν


Για όσους επενδύουν σ΄αυτή


Για όσους αρέσκονται να "διευθετούν" τις πιθανότητες


Για όσους ορκίζονται στο σκοπό καθαγιάζοντας μέσα και συμπεριφορές.




Ιστορικά, οι άτυπες ιεραρχίες μέσα στα συλλογικά εγχειρήματα, ήταν πάντα επιθετικότερες απέναντι στους... αυθάδεις της αντίθετης άποψης. Έχουν γραφτεί και ειπωθεί τα πάντα γύρω από τέτοια ζητήματα, τα έδρανα των συνελεύσεων παλιότερα όπως οι υπολογιστές σήμερα πυρακτωμένα έβγαζαν δόντια, η... προσήλωση στο σκοπό που καθαγιάζει τα μέσα και τις απαράδεκτες συμπεριφορές ήταν πάντα η μαγιά για την κατασκευή ενοχών και κυρίως εντυπώσεων. Όλα αυτά με σχεδόν πάντα το ίδιο διακύβευμα. Το βασίλειο της ερήμου, το άνυδρο τοπίο που επιτρέπει μεταξύ άλλων, να χώσουμε το κεφάλι μας στην άμμο. Κι όταν κατά καιρούς βγαίνει έξω, νομίζει πως δικαιούται να απαξιώνει ανθρώπους οι οποίοι στην παγωμένη αγορά της Κυψέλης, αντιμετωπίζοντας προσωπικά προβλήματα που θα τους δικαιολογούσαν απόλυτα να βρίσκονται σπίτι τους, συνέχιζαν απτόητοι το ρόλο της χαρούμενης μαγείρισσας. Στην έρημο οι βροχές είναι σπάνιες, για τις όποιες ενοχλήσεις ας μην υπάρχουν ψευδαισθήσεις. Δεν ψιχαλίζει.