Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2008

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΤΩΝ ΤΣΙΓΓΑΝΩΝ

Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης σύμφωνα με δημοσιεύματα σκοπεύει να φορολογήσει τις καταθέσεις ( ιδιαίτερα τις προθεσμιακές). Στη κατηγορία αυτή θα υπαχθούν και όσοι αποταμιεύουν το εφάπαξ τους, παρά το γεγονός ότι έχουν ήδη φορολογηθεί. Όλα αυτά θα τα δούμε βέβαια από Σεπτέμβρη, τα επιτελεία λαικής εκτόνωσης των καναλιών (και μελών του διευρυμένου ΣΕΒ δεν θα κουραστώ να το λέω), θα έχουν πολύ δουλειά. Η δουλειά όμως δεν είναι ντροπή, ελαστική, ευέλικτη, τώρα και νομαδική. Η τεχνολογία έχει ήδη προσαρμοστεί στις εξελίξεις. Το μέλλον ανήκει στους "ψηφιακους νομάδες". Γιατί να πληρώνουν οι δύσμοιρες οι εταιρείες μεγάλα ενοίκια για γραφεία, κρίμα κι άδικο, έτσι κι αλλιώς με το ελαστικό ωράριο δεν σε βλέπει το σπίτι σου άρα γιατί να σε βλέπει ο χώρος εργασίας σου. Όλα στο πόδι, σαν το ποίημα με τους Κολοκοτρωναίους που μας μάθαιναν στο δημοτικό, καβάλα πάν΄στην εκκλησιά κλπ. Ένα τσιπάκι θα εμφυτευτεί λίγο αργότερα γιά να μην χαζεύεις στο δρόμο, γραφεία τώρα κι αηδίες, θα αποκτήσουν άλλο νόημα κάποιες παραδοσιακές λαικές εκφράσεις. Θέλω να μου κάνεις το τραπέζι θα σου λέει εν ώρα εργασίας ο συνάδελφος και δεν θα εννοεί να τον κεράσεις φαγητό, αλλά να πέσεις στα τέσσερα να πατήσει μιά σφραγίδα. Η απαιτούμενη σκληραγωγία για τη νομαδική ζωή, πρέπει ν΄αρχίσει από την παιδική ηλικία. Ειδικά για τα αγόρια (έχουμε γεμίσει φλώρους), οι επιστήμονες του κεφαλαίου ετοιμάζονται να καταφέρουν αποφασιστικό πλήγμα στο Οιδιπόδειο σύμπλεγμα, θέτοντας ταυτόχρονα ένα τέλος στην εργασιακή ασυδοσία των γυναικών μετά τη γέννα. Ταυτόχρονα οι επιδόσεις στο σχολείο των απελευθερωμένων από συμπλέγματα αυριανών μαθητών θα καταστήσουν εντελώς περιττό τον όρο εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Άλλωστε ο Μεσαίωνας μόλις τώρα άρχισε.


2 σχόλια:

akamas είπε...

Πολλά έχουμε να δούμε ακόμη μετο νεοφιλελευθερισμό και εκείνο που θαπρέπει να κάνομε είναι να αντιδράσουμε για να μπορέσουμε να διαφυλάξουμε την αξιοπρέπειά μας.

Κ.Υ.Π WALKING είπε...

Δεν φαίνεσαι καθόλου πειθήνιος για το λαμπρό μέλλον της κοινωνίας μας. Μήπως όταν ήσουν παιδί η μαμά σου αντί να δουλεύει σε πήγαινε συνέχεια στο λούνα πάρκ;