Δευτέρα, 1 Μαρτίου 2010

Ο ΑΙΣΘΗΤΙΣΜΟΣ ΚΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ


Αναδημοσιεύω το εξαιρετικό κείμενο του συγγραφέα Φώτη Τερζάκη, που αφορά την απόλυση του συνδικαλιστή Ντίνου Παλαιστίδη και τη στάση κάποιων διανοουμένων που δημόσια τοποθετήθηκαν υπερασπιζόμενοι τις εκδόσεις ΑΓΡΑ.
Ο Ντίνος Παλαιστίδης με σημαντική συνδικαλιστική δράση στα πλαίσια του σωματείου των βιβλιοϋπαλλήλων απολύθηκε απο τις εκδόσεις ΑΓΡΑ στις 13/01/10 για... αντισυμβατική συμπεριφορά. Άλλη μία μαύρη σελίδα στο κεφάλαιο "αριστερά αφεντικά" προστέθηκε, καθώς για τους παροικούντες στην εκδοτική Ιερουσαλήμ τα φαινόμενα εργοδοτικών αυθαιρεσιών μόνο σπάνια δεν είναι.


Ενημέρωση και υπογραφή για την ανάκληση της απόλυσης ΕΔΩ.

Κείμενο διανοουμένων με υπογραφές υπέρ του Ντίνου Παλαιστίδη.

Ο ΑΙΣΘΗΤΙΣΜΟΣ ΚΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ

ΠΕΡΙ ΑΓΡΑΣ

Η αχίλλειος πτέρνα των διανοουμένων, γνωστό από παλιά, είναι ο κρυφός έρωτάς τους για την ισχύ. Και αυτή, από τον καιρό του Πλάτωνα μέχρι τις ημέρες τού Τζοβάνι Τζεντίλε και τον Χάιντεγκερ, είχε κατά κανόνα τη μορφή τής πολιτικής εξουσίας. Η εν λόγω ροπή δεν έχει βεβαίως εκριζωθεί· τελευταία εκδήλωσή της στα καθ’ ημάς ήταν το περυσινό, μετά την εξέγερση του Δεκεμβρίου, μανιφέστο κομφορμισμού και πνευματικής υποτέλειας εκ μέρους των έξι του Παντείου και των τριών της ελεύθερης αγοράς του πνεύματος. Στις ημέρες μας όμως εμφανίζει μια ενδιαφέρουσα παραλλαγή: η ισχύς στην οποία το πνεύμα προσκολλάται σαν περικοκλάδα δεν είναι μόνο, ή κυρίως, αυτή των πολιτικών ––η οποία στον ολοκληρωτικό καπιταλισμό γίνεται όλο και περισσότερο θεαματική και κούφια–– αλλά εκείνη των επιχειρηματιών. Οι διανοούμενοι γίνονται αυλοκόλακες των εκδοτών, είτε του μεγάλου τύπου είτε ακόμα και ατομικών επιχειρήσεων με τις οποίες θεωρούν εγγενώς διαπλεγμένα τα συμφέροντά τους. Έτσι φτάσαμε στο σημείο να προβαίνουν σε δημόσιες διακηρύξεις στήριξής τους ακόμα και σε περίπτωση εργασιακών διαφορών των εκδοτών με τους υπαλλήλους τους. Το ήθος αυτό εγκαινίασαν τα δύο (αρσενικού και θηλυκου γένους) φερέφωνα των εκδόσεων Πατάκη, που σήμερα βρίσκουν επάξιους συνεχιστές στους 49 (μάλλον αυτή τη στιγμή σπρώχνονται και άλλοι να προσχωρήσουν) υπασπιστές τού Σταύρου Πετσόπουλου των εκδόσεων Άγρα.

Και σαν να μην ήταν αυτό αρκετή κατάπτωση, η «αριστερή» εφημερίδα Αυγή ––δηλαδή, ο διευθυντής της–– όχι μόνο δίνει βήμα δημόσιας έκφρασης σε κάτι που θα έπρεπε ν’ αντιμετωπίζεται ως στίγμα των αυταποκαλούμενων πνευματικών ανθρώπων, αλλά φτάνει στο σημείο να αρνηθεί τη δημοσίευση κειμένου του Κώστα Δεσποινιάδη ο οποίος ασκεί εύλογη κριτική στη στάση των «πρόθυμων» διανοουμένων. Ιδού το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των «αριστερών» εργοδοτών, και ιδού η ανανεωτική ερμηνεία του παλιού εκείνου καλού σταλινισμού που σήμερα είναι κάπως εκτός μόδας!

Δεν χρειάζεται να μπω στις πραγματολογικές λεπτομέρειες του συμβάντος – τα κείμενα υποστήριξης του απολυμένου συνδικαλιστή Ντίνου Παλαιστίδη, η δήλωση των 49, η ανακοίνωση των εργαζομένων-απεργών της Άγρας, το κείμενο του Κώστα Δεσποινιάδη και η καταγγελία των μεθοδεύσεων της Αυγής βρίσκονται αναρτημένα σε πολλούς ιστοτόπους του διαδικτύου και όλοι έχουν ή μπορούν ν’ αποκτήσουν πρόσβαση. Είμαι σε θέση να γνωρίζω προσωπικά τον Ντίνο Παλαιστίδη και την ακεραιότητά του ως βιβλιοϋπαλλήλου και αντιεξουσιαστή συνδικαλιστή, το γεγονός επίσης ότι ο ίδιος ο εκδότης της Άγρας δήλωνε σε χρόνο ανύποπτο, πριν ξεσπάσει η κρίση, πόσα του οφείλει η επιχείρηση, τα όσα διαδραματίστηκαν σε ιδιωτικές συνομιλίες μεταξύ του Κώστα Δεσποινιάδη και ορισμένων συντακτών τής Αυγής – και το γεγονός ακόμα, που πρέπει βεβαίως ν’ αναφερθεί προς τιμήν τους, ότι άλλοι συνεργάτες της εφημερίδας και του πολιτικού χώρου τον οποίον αυτή εκπροσωπεί αντιτέθηκαν στη διευθυντική γραμμή και πήραν προσωπικά θέση υπέρ της δημοσίευσης. Ανεξαρτήτως όμως όλων αυτών, ακόμη και αν υποθέσουμε ότι το δίκιο τού εν λόγω εργαζομένου δεν είναι δεδομένο ––πράγμα που τύποις έχει παραπεμφθεί στη δικαστική αρμοδιότητα–– θέλω απλώς να ρωτήσω: σε ποιον απευθύνονται οι 49 (και βάλε) διανοούμενοι; Στο εργατικό δικαστήριο; Θέλουν δηλαδή να επηρεάσουν εκ των προτέρων την κρίση του υπέρ τού εργοδότη και χωρίς να γνωρίζουν, όπως είναι παραπάνω από βέβαιο, τα πραγματικά δεδομένα της υπόθεσης; Τί δηλώνει από άποψη ηθική και κοινωνική μία τέτοια πρακτική; Και ποια η διαδικαστική νομιμότητα του εγχειρήματος, όταν είναι σε όλους πρόδηλο ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία έχουν εμπράγματο συμφέρον στις εκδόσεις Άγρα – που σημαίνει ότι ο εκδότης της έχει στη διάθεσή του μέσα να εκβιάσει την υποστήριξή τους;

Ή μήπως απευθύνονται στο λεγόμενο αναγνωστικό κοινό, με σκοπό να διασώσουν το καλό όνομα και τη φήμη του εκδοτικού με τον δικαιολογημένο φόβο ότι ο θόρυβος μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τις πωλήσεις του; Αν αυτό είναι ένα από τα κίνητρά τους, τί διαφοροποιεί την πράξη τους από τη στρατηγική της εμπορικής διαφήμισης; Νομίζουν ότι αυτό τιμά τους ίδιους ως καλλιτέχνες, συγγραφείς ή ακαδημαϊκούς; Κι εν πάση περιπτώσει, ως σκεπτόμενοι άνθρωποι θα όφειλαν ν’ αναλογιστούν τον τερατώδη ανορθολογισμό που εμπερικλείει το επιχείρημά τους: από την διαπίστωση ότι το εκδοτικό της Άγρας έχει προσφέρει ποιοτικά βιβλία στην ελληνική αγορά και από τον έπαινο της αισθητικής του αρτιότητας συνάγουν ότι ο εκδότης δεν μπορεί να έχει άδικο απέναντι στους εργαζομένους του (!) Από την εποχή τουλάχιστον του Καντ μία τέτοια σύγχυση αισθητικών και ηθικών κριτηρίων αποτελεί ένδειξη αφέλειας και κατά κάποιον τρόπο βαρβαρισμού: από πότε, δηλαδή, η αισθητική εκλέπτυνση εμποδίζει κάποιον (μιλάω γενικά και υποθετικά, για να μην παρεξηγηθούμε!) να είναι κάθαρμα στις προσωπικές του σχέσεις; Και σε τελευταία ανάλυση αν όχι οι άλλοι, τουλάχιστον ο ίδιος ο εκδότης της Άγρας, που έχει επανειλημμένως παρουσιαστεί ως λάτρης του Βάλτερ Μπένγιαμιν, θα έπρεπε να έχει διαβάσει, και να θυμάται, τις σχέσεις που ο Μπένγιαμιν επεσήμανε διορατικά μεταξύ αισθητισμού και φασισμού.

ΦΩΤΗΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ

Υστερόγραφο του κυρ-Hollowsky: Οπωσδήποτε πρέπει να αναφέρουμε, προς τιμήν του, την επιστολή του Τάσου Κουράκη, βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, προς την “Αυγή”` και την παρέμβαση του εκπαιδευτικού Θ. Τσιριγώτη στο θέμα – θα τις βρείτε στο indymedia.athens. Κι ακόμα πιο πολύ, να παραπέμψουμε τους αναγνώστες μας στο εξαιρετικό βιβλίο Ιέρων ή Περί Τυραννίας, που περιλαμβάνει το ομώνυμο κείμενο του Ξενοφώντα και το διάλογο ανάμεσα στον Λέο Στράους και τον Αλεξάντρ Κοζέβ για τις σχέσεις του φιλοσόφου με την ισχύ.

22 σχόλια:

fghttpower είπε...

Εκπληκτικό το κείμενο του Τερζάκη, άντε γιατί αυτή η ιστορία με έχει κάνει έξαλλη.

aKanonisti είπε...

Είναι ένα θέμα που με κάνει και σήμερα να νιώθω αμηχανία....
Τις εκδόσεις Αγρα τις αγαπούσα από μικρή... και τις λάτρεψα μέσω του πρώτου ανδρός μου... που όντας υπαλληλος βιβλιοπωλείου.. ο Πετσόπουλος του έκανε δώρο κάθε βιβλίο που εξέδιδε....
Πως αυτός ο άνθρωπος...κατέληξε να απολύει έναν υπάλληλο... λόγω συνδικαλισμού... μου φαίνεται αδιανόητο....
Δεν μπορώ να καταλάβω τι ακριβώς έγινε....
Και πάνω σε αυτό το κομφούζιο... έρχονται οι διανοούμενοι..να με κάνουν... να πάρω θέση.....
Οχι βέβαια αυτή που υποστήριζαν... αλλά την ακριβώς αντίθετη....
Μόνο και μόνο γιατί δεν είχαν κανένα λογο να πάρουν θέση.. οπως υποστηρίζει το υπέροχο αρθρο που μας έβαλες....
Η αμηχανία βέβαια παραμένει....
γιατί πήρα θέση από εξωγενείς παράγοντες και όχι από τα ίδια καθεαυτά τα γεγονότα... που θα φανούν μόνο με το δικαστήριο...

Βέβαια όλα θα ήταν ξεκάθαρα άν είχε πάρει θέση ο Λατρεμένος...
αλλά.... δυστυχώς ασχολείται με τους οικολόγους....

:-)))

Rania είπε...

Είναι κι ο αγαπημένος Βέλτσος στους υποστηρικτές, καθόλου παράξενο.

manetarius είπε...

Ο κλάδος του βιβλίου και τα αφετνικά του ...βρωμάνε από παντού!!!

Φτάνουμε στο σημείο να λέμε καλύτερα να έχουμε δεξιούς εργοδότες για να ξέρουμε και τη θέση τους, παρά αριστερούς που το παίζουν προχωρημένοι και δεν ξέρουν καν να διαχειριστούν την εξουσία τους!

(τι είπα πάλι; είμαι καμένη κι εγώ από αριστερό αφεντικό γι' αυτό!)

inborn-c είπε...

Μήπως καλό θαήταν και κάποια βιβλιοφιλικά μπλόγκς να απέχουν απο κριτικές σε σχέση με βιβλία των εκδόσεων Αγρα.

Rania είπε...

Για άλλα ζητήματα κοινωνικού περιεχομένου ΤΟ ΚΟΡΌΪΔΟ ΚΆΝΟΥΝ ΟΙ "ΔΙΑΝΟΟΎΜΕΝΟΙ".
Φοβούνται μήπως χάσουν τις επιδοτήσεις.

Rania είπε...

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=12&ct=8&artID=4562643

Καμαρώστε τον.

Κ.Υ.Π. WALKING είπε...

fghttpower
Πάρα πολύ καλό όντως το κείμενο βρίσκει κέντρο όσον αφορά τα διάχυτα λογικά κενά της συμπαράστασης.

Κ.Υ.Π. WALKING είπε...

aKanonisti
Καταλαβαίνω σε μεγάλο βαθμό το πως αισθάνεσαι και για τη θέση που παίρνεις το ένστικτό σου δεν λαθεύει.
Επιπλέον ο Ντίνος Παλαιστίδης δεν είναι τυχαίος και για τον χαρακτήρα και την ακεραιότητα του είναι διάσημος στο χώρο, παρόλο που ο ίδιος δεν επιθυμεί την προβολή.

Κ.Υ.Π. WALKING είπε...

Rania
Τον καημένο τον Βέλτσο, τέτοιο πνευματικό μέγεθος να παλεύει χωρίς αύξηση.
Είναι και σιγανοπαπαδιά ρατσιστούλης απο όσα λέει στο σχόλιο του.

Κ.Υ.Π. WALKING είπε...

manetarius
Ναι δεν το συζητάω, με τους δεξιούς είσαι τουλάχιστον προετοιμασμένος και γνωρίζεις τα όρια σου.
Βρωμάνε τα αφεντικά, μαζί τους κι ο κλάδος, όπως τα λες.

Κ.Υ.Π. WALKING είπε...

inborn-c
Μικρό το κακό για τους εκδότες.
Δεν είναι πάντως κακή ιδέα.

Roadartist είπε...

Γενικώς είναι δύσκολα τα πράγματα.
Αυτοί οι "διανοούμενοι" τόσα πολλά εξοργιστικά πράγματα γίνονται κάθε μέρα αυτό το καιρό, ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΚΟΥΣΤΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΥΣ, ούτε μια άποψη για κάτι ΤΙΠΟΤΑ.. Εδώ βρέθηκαν να φιλοτιμηθούν και να υπογράψουν επιστολές ΚΑΤΑ ενός εργαζόμενου που απολύθηκε; Δηλαδή ΓΙΑ ΤΙ μυαλά μιλάμε τελικά;
Πόσο πιο χαμηλά θα πέσουμε, μια απίστευτη κατάντια.. Πραγματικά ζούμε σε παράνοια γενικευμένη..

Ανώνυμος είπε...

Όλοι οι ξερόλες κομπλεξικοί στα μπλόγκ μαζευτήκατε βλέπω.

b|a|s|n\i/a είπε...

ναι και εγώ δεν μπορώ να κατανοήσω τον λόγο που έχει πάρει τόση διάσταση το θέμα. συμφωνώντας με την roadartist. εννοώ τέτοιες περιπτώσεις πλέον είναι εκατοντάδες καθώς αυτό ακριβώς θέλουν να κάνουν τα όποια αφεντικά. υπαλλήλους φοβισμένους χωρίς να τολμούν να διεκδικήσουν τα αυτονόητα. ίσως επειδή είναι πρώτη γραμμή τύπος.
είναι δύσκολες παράξενες εποχές και έρχονται ακόμα πιο παράξενες.
κατά τα άλλα καλό μας μήνα!
όμορφο και ξέγνοιαστο μακριά από τους παραλογισμούς της καθημερινότητας.

kostaslogh είπε...

η εργοδοτική αυθαιρεσία και η περιφρόνηση του εργασιακού νόμου που τη συνοδεύει δεν έχει δυστυχώς το άβατο στους εκδοτικούς οίκους που δεν παύουν να είναι επιχειρήσεις που λειτουργούν με γνώμονα το οικονομικό τους συμφέρον ,και ως εκ τούτου δεν με εκπλήσσει μια τέτοια συμπεριφορά.Το αδιανόητο για μένα είναι η στάση των .όποιων διανοούμενων που βιάστηκαν να πάρουν θέση σε ένα τόσο ευαίσθητο κοινωνικά θέμα.
Εγώ δεν θα ήθελα να πάρω θέση για μια υπόθεση για την οποία δεν έχω άμεση γνώση.
Σαν εργαζόμενος όμως έχω την υποχρέωση να στηρίξω τον απολυμένο!

εδώ υπογράφουμε κάν και κάν!

Κ.Υ.Π. WALKING είπε...

Roadartist
Ετσι ακριβώς είναι. Βγήκαν απο τον μικρόκοσμο τους για να ταχθούν εναντίον ενός απολυμένου εργαζόμενου.
Τώρα που έκαναν το καθήκον τους επέστρεψαν στο πνευματικό τους έργο, σίγουροι ότι ο καλός τους εκδότης δεν θα λησμονήσει τις υπηρεσίες τους.

Κ.Υ.Π. WALKING είπε...

Ανώνυμος
Είδες κάτι πράματα, μάλλον δεν μας παίρνει οικονομικά να... φιλοσοφούμε στα στέκια των διανοουμένων.

Κ.Υ.Π. WALKING είπε...

b|a|s|n\i/a
Αυτό προσπαθούν όντως να δημιουργήσουν.
Πειθήνιους υπαλλήλους και κοινή γνώμη που να δικαιολογεί την αυθαιρεσία τους εξαιτίας της επιχειρηματικής ή πνευματικής τους "προσφοράς".

Κ.Υ.Π. WALKING είπε...

kostaslogh
Επιχειρήσεις είναι πάνω απο όλα, όσο κι αν το είδος του εμπορεύματος επιτρέπει περισσότερα μασκαρέματα.

καλημέρα είπε...

Μου έκανες ...ζημια, πρεπει να στο πω. Ημουν έτοιμη, εννοείται ότι μιλαω σοβαρα, να υπογραψω το κείμενο που το χαρακτήρισες των διανοουμένων, συμφωνώ σε όλα, με τον χαρακτηρισμό όμως "των διανοουμενων", έγινε η ζημιά που σου είπα.
Το ελεγα σε κοινη μας φίλη, δεν μπορώ να με δω ετσι.
Την καλημέρα μου.

Υ.Γ. Ο ευγενικός ο άνθρωπος φαίνεται απο το πρώτο σχόλιό του; Αστα να πανε...

Κ.Υ.Π. WALKING είπε...

καλημέρα
Mπορείς πάντα να υπογρ'αψεις με την πλέμπα που υπέγραψα κι εγώ και είναι πάντα πιό φιλόξενη ή να μην υπογράψεις καθόλου, το γεγονός ότι συμφωνείς στα υπόλοιπα είναι αρκετό.
Μια χαρά σε βρίσκω.